امّا سجاحة الثعلبيّه زنى بود به زبان فصيح ، و از يمن بيامد و دعوى پيغامبرى خواست كردن ، و كارش برنيامد و بگريخت ، و باز يمن شد . و در روزگار امير المؤمنين ابو بكر اين مردمان كه همى دعوى پيغامبرى كردند همه كشته شدند ، و ديگران ضعيف گشتند ، و پيغامبر عليه السّلم ازين جهان بيرون شده بود ، و مهاجر و انصار با امير المؤمنين ابو بكر رضى اللَّه عنه بيعت كردند ، پس جهودى از جهودان خيبر امير المؤمنين ابو بكر رضى اللَّه عنه را زهر داد . و اين قصّه زهر دادن پيغامبر عليه السّلم و آن ابو بكر رضى اللَّه عنه در سورهء عنكبوت بگفته آمده است . پس امير المؤمنين ابو بكر مر امير المؤمنين عمر را رضى اللَّه عنهما خليفت كرد ، و همچنين مهاجر و انصار با او بيعت كردند ، پس ابو لؤلؤه او را بكشت . پس بشورى او كندند ميان على و عثمان و زبير و عبد الرحمن بن عوف . پس ايشان مشورت كردند و امير المؤمنين عثمان رضى اللَّه عنه را خليفت كردند ، پس آن گاه غوغا كردند و بغوغا اندر عثمان را بكشتند . پس با امير المؤمنين على رضى اللَّه عنه بيعت كردند ، و معاويه با او بيعت نكرد و حربها افتاد ميان ايشان چون حرب جمل ، و طلحه و زبير رضى اللَّه عنهما هر دو اندرين حرب كشته شدند ، و چون حرب صفّين كه چندان خلقان گرد آمده بودند و قتلها بسيار اوفتاد اندر آن حرب ، و پس حكمين كردند و بدان بازگشتند ، و اندر آخر عبد الرّحمن بن ملجم را بكشتند . « 1 »

--> ( 1 ) و آخر عبد الرحمن بن ملجم را بكشتند . ( صو ) . ظاهرا عبارتى از هر دو نسخه سقط شده است .